Ridders van de ronde tafel

Over de samenwerking met het Centre of Expertise Rechtvaardige stad

Door Asis Aynan, programmamanager CoE Rechtvaardige stad

Kennen jullie het verhaal van de Ridders van de ronde tafel? De middeleeuwse story over dappere krijgers die voor rechtvaardigheid strijden. Nou dat verhaal is zoals je het kent niet helemaal compleet. Hoe dat zit, vertel ik zo.

Iets meer dan een jaar geleden begon ik bij het Center of Expertise Rechtvaardige Stad van de Hogeschool van Amsterdam. Op de HvA zijn zeven Centers of Expertise en die werken allemaal net even anders. Als ik daarbij vertel dat er landelijk zo’n zestig zijn, is het makkelijk raden hoe rijk de diversiteit is.

Maar ze hebben een-en-dezelfde taak: nieuwe vormen van samenwerking aanjagen, talentontwikkeling en het helpen bij het omzetten van onderzoeksresultaten naar maatschappelijke waarde. Je begrijpt met deze ruim te interpreteren begrippen waar de grote verscheidenheid qua werkwijze en organisatie van de Centers vandaan komt.

Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van verschillen. Ik zou zelfs willen zeggen; hoe meer we van elkaar verschillen hoe meer we op elkaar lijken. Laat me in dit korte stukje vertellen hoe het Centre of Expertise Rechtvaardige Stad werkt en waarom we in de Buurtcampuskrant mogen staan.

In Nederland zijn er door het Rijk twintig wijken aangewezen waar meer handjes nodig zijn. Als Centre hebben we besloten om ons aan vier van die gebieden (Amsterdam Nieuw West, Noord, Zuidoost en Zaandam Oost) te verbinden. In die gebieden staat meer dan andere plekken de rechtvaardigheid onder druk én daarom zijn we daar aanwezig.

We werken er vanuit vier de O’s: de Ontmoeting van Onderwijs, Onderzoek en Omgeving. Ik begin met de laatste. Met Omgeving bedoelen we allereerst de bewoners en hun organisaties, met hen maken we contact. Zij maken zich in hun eigen tijd druk en zorgen over hun omgeving. De combinatie van druk en zorg is een bron van kennis en kunde en daarom willen wij de bewoners en hun organisaties leren kennen, lopen met ze mee en luisteren vooral naar hun verhalen. Ondertussen maken we contact met het andere deel van de Omgeving, dat zijn de organisaties (publiek en/of privaat) die te maken hebben met de verhalen van de bewoners(organisaties). We vragen hen of ze de verhalen herkennen en misschien met de bewoners en ons willen optrekken. Onderhand kijken we binnen de hogeschool of een lectoraat én opleiding bij dat inmiddels gezamenlijke verhaal wil aansluiten. Als de groep compleet is, is het tijd om rond de tafel te gaan zitten.

Ik hoop dat je nu weer aan het verhaal van de Ridders van de ronde tafel denkt. Vaak wordt mij gevraagd wat een Centre of Expertise is en doet. Ik vind het dan leuk en treffend om de vergelijking met die middeleeuwse orde te maken. Voor ons zijn mensen aan die georganiseerde onderzoekstafel dappere strijders. En die tafel is incompleet als niet alle ridders aanwezig zijn, dan is hij simpelweg niet rond. Maar nog belangrijker: De Ridders van de ronde tafel hadden drie regels: iedereen is gelijk aan de ander, niemand belangrijker en iedereen wordt gehoord. Deze Drie hanteren wij ook aan de onderzoekstafel. Hoe kan dat eruit zien? Denk aan dat we begrijpelijke taal spreken, de bewoners niet onderdeel zijn van onderzoeksvraag, maar van het onderzoek, en iedereen (geldelijk) gewaardeerd wordt voor zijn kennis en kunde.

Helaas zijn degenen die de ontmoeting in de Ridders van de ronde tafel organiseerden niet in het verhaal geschreven en laat dat nou net de rol zijn die het Centre of Expertise Rechtvaardige Stad zich heeft gesteld. Wij van ons Centre zijn geen ridders, maar zorgen dat de helden elkaar ontmoeten.

De Buurtcampus maakt al jaren mogelijk dat allerlei HvA’ers en partners in de wijk van elkaar leren. En daarom hebben we gevraagd of onze ‘ronde tafel’ bij de Buurtcampus mag staan. Zo worden we familie van de Buurtcampus, leren we van hun lessen, bouwen we daar aan een nog sterkere community en ontmoeten onze ridders elkaar op locatie om, als gelijken – niemand belangrijker dan de ander – en nadat iedereen is gehoord, samen de stad rechtvaardiger te maken.